Festival de Oversteek smaakt naar meer

Het logisch vervolg op de Oversteek West van vorige week was de Oost editie, die de andere Waal als haar stage had. Het sprankelende festival dat een in en om de Waal een thuis gaf aan muzikanten, danser, poëten, andere kunstenaars en hun publiek.

In het Bastion, wat een prachtige locatie is voor De Oversteek, vond op de zandvlakte tussen de palen een prachtig schouwspel plaats met dansers licht, stof en zand. De voorstelling van Skandalisi Dance volgde hoe het menselijk lichaam zich aanpast aan de omgeving én de samenleving. “Hoe iemand zich vormt, is een kwestie van keuze”, aldus de jonge choreografen Loris Casalino en Riedon van den Berg die het stuk gemaakt hadden.

Fable Dust deed zijn naam eer aan door in de inmiddels stoffige Bastion met zijn gitaar live de muziek te verzorgen bij een film die achter hem op de muur werd geprojecteerd. Juist de enigszins schimmige ruimte maakte het tot een perfect geheel.

Wederom een dansvoorstelling die goed gebruik maakte van de elementen van de omgeving, het water en de dijk. Het thema van de voorstelling ging over dat we van jongs af aan leren ons netjes te gedragen. Eet met mes en vork, smak niet en spreek met twee woorden. Stel je voor: een plek waar álles mag en álles kan. Anna & Kim creëerden zo’n plek. Rollen in het zand, hollen door het water, niks wat te gek!

Sommerhus

Singer-songwriter en gitarist Singer-songwriter en gitarist Vera Jessen-Jührend en zanger en contrabassist Peter Jessen vormen samen het kamerpopduo Sommerhus waarmee ze sterke melodieuze nummers brachten met een dromerig karakter, door de snijdende contrabas aangevuld met de heldere stem van Singer-songwriter en gitarist Vera Jessen-Jührend werd het in de huiskamer van de Kleine Wiel een aangenaam rustmomentje. Met name ‘Is there such a thing as too much love’ was zeer aangenaam om bij weg te dromen.

Nog een muzikale bijdrage werd door Dan Hair (extensions speciaal voor deze ene keer uitgebreid met een saxofonist) geleverd. Ze brachten hun normale muziek op een zachtere toon wat zeker in de smaak viel bij de bezoekers, die buiten konden genieten van een goed gebakken hamburger of wrap gemaakt door de ‘brandweer’ van het festival, die zorg droegen dat het niet te zwartgeblakerd werd. Zo werden alle zintuigen van de bezoekers geprikkeld.

Even verderop, je had echt wel een fiets nodig om alle plekken te kunnen bereiken, werden we opgevangen om gezamenlijk naar een bos te lopen waar de voorstelling van Toneelgroep Mathilda plaatsvond. Uit het niets kwamen de spelers ten tonele en verdwenen ze in het bos waar je als bezoeker de performers kon tegenkomen en kon blijven staan en de scene volgen of weer naar een andere plek lopen waar weer een ander stuk bezig was. Op eigen gelegenheid koos je dus zelf waar je aandacht naar uitging en liep je soms wat te dwalen door het bos.

En door naar de volgende act die in een kunstatelier plaatsvond, een kleine ruimte aan de weg waar je regelmatig fietsers en auto’s langs zag rijden die zo ook een deel van het decor vormden. (P)Ain/t in love volgde enkele opeenvolgende levensfases van een jonge vrouw. Hoe bepalen mensen om haar heen de keuzes die ze maakt? Dans, muziek en beeldende kunst vormden een intiem samenspel, toevalligerwijs stond er een dieprode vaas gelijk aan de kleur van de jurk en hing er een schilderij met vergelijkbare poses als in de dans te zien waren. Het was leuk om te zien dat enkele jonge bezoekers de bewegingen van de danseres probeerde na te doen, jong geleerd is oud gedaan?

bFake

Zeker de moeite waard was de schuur van een boerderij waar de Zuid-Afrikaanse band bFake de hooibalen eens flink opschudden met hun muziek. Het trio bestaande uit PinKi, da Bruin en DJ DNA (ex-Urban Dance Squad) knalde er lekker op los! Het enthousiasme van de heren was een tof en mooi spetterend einde van de negende editie van het festival De Oversteek.

Deze editie had behalve prima weer, een zonnetje en aangename temperaturen wederom ook op het culturele vlak veel moois te bieden. Vrijwel iedereen zal al weer uitkijken naar de jubileum editie van dit klein maar zeker fijne festival, altijd verrassend fris en nieuw met kansen voor jonge cultuur inspiranten.

Foto’s (c) Hans Kreutzer

Geef een reactie